wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
wrakczlowiekaa: “Potem znów siedzę na łóżku i przelatuje przeze mnie wiele uczuć, które nie całkiem pojmuję. Potem zabraniam sobie myślenia.” — Charles Bukowski (via wysokieloty)
